
Buijse bouwt containers op order. Per order kopieerde een engineer eerst een mastersamenstelling, voerde de maten van de klant in, werkte de tekeningen van elke subsamenstelling bij en exporteerde zaaglijsten en laserbestanden met de hand. Dat kostte uren per order. De add-in doet dit nu vanuit het ordernummer.
De engineer vult het ordernummer in op een paneel in Inventor. De add-in haalt de order op uit het projectsysteem van Buijse en toont de maten, het deurtype en het vloertype ter controle voordat er iets wordt opgebouwd. Orders die niet in het systeem staan, kunnen met de hand worden ingevoerd. Een bestaand project kan opnieuw worden geopend om de output opnieuw te genereren.

Starten vanuit een ordernummer.

Een bestaand project opnieuw genereren.
De meeste orders lijken sterk op iets dat al eerder is gebouwd. De engineer kan daarom starten met een standaardvloer of -deur uit de catalogus en alleen aanpassen wat afwijkt.

Containermaten, deur- en vloertype, en de output die gemaakt moet worden.
Een container bestaat uit een handvol subsamenstellingen: het hijsframe, de vloer, de deur met kozijn en de wandbeplating. Elk daarvan bestaat als kant-en-klare samenstelling, met de productietekeningen al gemaakt. Voor een nieuwe order kopieert de add-in de benodigde samenstellingen naar een nieuw project en past de maten van de order toe. De tekeningen werken daarna mee met het model. Onderdelen waarvan de vorm van de exacte maten afhangt, worden nieuw aangemaakt. Subsamenstellingen die niet in de order zitten, worden weggelaten.
Omdat de tekeningen eenmalig worden gemaakt en daarna hergebruikt, is een nieuwe variant toevoegen vooral modelleerwerk: de samenstelling bouwen, de tekeningen één keer maken en de samenstelling aan de bibliotheek toevoegen.
De subsamenstellingen komen samen: hijsframe, vloer, deur met kozijn en daarna de wandbeplating.
Voor de export worden dubbele gaten verwijderd en overlappende maten uit elkaar geschoven, zodat de tekeningen zonder handmatig opschonen naar de werkplaats kunnen.









Een volledige run duurt even. Je kunt hem halverwege afbreken, en de voortgang blijft tijdens het werk op het scherm staan. Een command-line-versie voert dezelfde generatie uit vanuit een orderbestand, zonder dat er iemand achter het toetsenbord hoeft te zitten.